Rodzaje kruszywa

Zapraszamy do zapoznania się z opisami poszczególnych rodzajów kruszywa. Jako doświadczony dostawca i producent kruszyw żużlowych możemy Państwa zapewnić, że oferowane przez nas surowce spełniają wszystkie standardy jakości.

żużel wielkopiecowy Żużel wielkopiecowy - powstaje w wielkim piecu w trakcie procesu redukcji metalicznego żelaza. Żużel ten jest szorstki, chropowaty, o kolorze od jasnoszarego do szarego. Jego pokrój jest zwarty do jamistego, drobnokrystaliczny lub bezpostaciowy. Przekruszony, cechuje się regularnym kształtem ziaren powstałego kruszywa i licznymi ostrymi krawędziami. W trakcie kruszenia odzyskiwane są skrzepy żelaza. Kruszywo żużlowe wielkopiecowe jest lżejsze od kruszyw naturalnych. Cechuje się ognioodpornością oraz dobrymi własnościami izolacyjnymi. Z uwagi na jego charakterystyczną jamistość absorpcja wody jest wyższa niż dla materiałów naturalnych. Jednak z uwagi na porowatość zamkniętą, w przypadku której bąbelki powietrza nie są połączone ze sobą, mrozoodporność jest bardzo dobra.
żużel konwertorowy Żużel konwertorowy -  nazywany również żużlem stalowniczym, powstaje w trakcie wytapiania stali w urządzeniu zwanym konwertorem, w którym dochodzi do konwersji żelaza surówkowego w stal. Żużle stalownicze przerabia się na kruszywa drogowe lub na grysy przydatne do wyrobu mieszanek mineralno-asfaltowych. Żużle te zazwyczaj mają kolor ciemnoszary i są materiałem bardzo zwięzłym, z wyglądu przypominającym bazalt. Mają dużą gęstość właściwą i nasypową, posiadają dużą wytrzymałość na ściskanie, dużą szorstkość i niską nasiąkliwość. Jeśli chodzi o przydatność do mas mineralno-asfaltowych, to cechują się bardzo dobrą przyczepnością do bituminów oraz posiadają bardzo wysokie PSV (Polished Stone Value), niejednokrotnie przekraczające wartość 70. Wysokie PSV czyni warstwę ścieralną bardziej odporną na polerowanie niż analogiczna warstwa wykonana z materiałów naturalnych. Wysokie PSV wpływa w zasadniczym stopniu na podniesienia bezpieczeństwa jazdy, zwłaszcza w trudnych warunkach, gdy nawierzchnia jest mokra i śliska. Żużle hutnicze pozyskiwane z różnych źródeł były wielokrotnie badane w celu oznaczenia poziomu promieniotwórczości. Badania wykazują, że żużle hutnicze mogą być bez ograniczeń wykorzystywane w budownictwie drogowym, a nawet stosowane w budownictwie kubaturowym. Badania wyciągów wodnych natomiast wskazują na możliwość odprowadzania żużli do wód powierzchniowych i do ziemi, za wyjątkiem tych, których pH jest zdecydowanie alkaliczne. Jednak, według opinii ekologów, wysokie pH nie stanowi podstawy do negatywnej oceny kruszywa, jako że wysoka alkaliczność materiału kruszywowego ogranicza mobilność metali, w tym metali ciężkich.
Materiały żużlowe ze starych hałd Materiały żużlowe ze starych hałd - są to materiały odpadowe pochodzące z działalności ówczesnej huty. Na ogół są to żużle pochodzące z dawnych procesów hutniczych, takie jak żużle wielkopiecowe czy żużle stalownicze (i tutaj w zależności od technologii rafinowania stali mogą to być żużle martenowskie, tomasowskie i inne). Na składowisku znalazły miejsce odpady ceramiczne, takie jak cegły ogniotrwałe, gruzy budowlane z remontów i przebudów, a w starszych hutach były to często żużle paleniskowe. Proporcje, w jakich te materiały uległy zmieszaniu, nie są stałe i różnią się w zależności od rodzajów prac prowadzonych w hucie, żużle często zmieszane są z ceramiką, gruzami z remontów oraz z żużlami paleniskowymi. Mimo to stare hałdy żużla hutniczego znakomicie nadają się do przekruszenia i rozsiania na kruszywo do budownictwa drogowego i ogólnego. Materiał mineralny ze starych hałd jest na tyle stary i wysezonowany, że nie wymaga żadnych zabiegów stabilizacyjnych, a badania laboratoryjne w pełni to potwierdzają.

Autor: Piotr Sobczyński